Saturday, December 28, 2013

வாழ்க நீ ...



வளம் கொழிக்கும்
கார் கார்த்திகை மாதம் ஈன்ற
இனம் சுமந்த
என் தலைவன் பிறந்த பொன்னாள் இது

தாய் தனம் சுமந்த
வீரப் பால் குடித்து
மறவர் குலம் வளர்ந்த
வீர வேங்கை இவன்
கரம் பிடித்து
கை கோர்த்து
இனம் காக்க
விதையாக வீழ்ந்த
மறவர் மாவீரர் கல்லறை
வணங்கும் கர்ம வீரனிவன் ...

கர்ணன் படித்ததுண்டு
அர்ஜீனன் படித்ததுண்டு
தர்மன் படித்ததுண்டு
சாணக்கியன் படிதததுண்டு
உன்னை மட்டுமே பார்த்ததுண்டு ...

பத்து திங்கள் சுமந்த
பார்வதி அம்மா
கொண்ட கர்வம் வெல்லும்
உன்னை கணம் தோறும்
மனம் சுமக்கும்
பார் வாழும்
ஈழ அம்மாக்கள் கர்வம் ...

கார்த்திகை ஈன்ற
கரிகால வேங்கையே
உன் கருவிழி கொண்ட
கனவுகள் வாழுமே ...
உன் மனமேந்தும் கனவுகள் கோடி
உன் சுகம் நாடும் உறவுகள் கோடி
உன்னை விழி பார்க்க
தவங்களும் கோடி
வீழாத மறவன் நீ ...

அகவை அறுபதை எட்டும்
அழகான தலைவனே
அகவை ஐந்து நூறு கண்டாலும்
அகமெங்கும் குழந்தையே
உலகமெங்கும்
உனக்காக இன்று தூளி ஆடும் ..
உன் ஒரு வார்த்தைக்காக
செவிகள் ஏங்கும் ...

உன்னை கடந்த காலம் என்கின்றனர்
உன்னை முடிந்த கதை என்கின்றனர் ..
காலம் வென்றவன் முடிவதில்லை
கடமை வீரன் தோற்பதில்லை
நீ வரும்வரை நீளும் மௌனம்
நீ வராது போகினும்
நீ வாழும் தெய்வம் ...

அதுவரை ...
என் தந்தை போன்றவனே வாழி நீ
என் தாயுமாணவனே வாழி நீ
என் மாமன் குணம் கொண்டவனே வாழி நீ
என் இனம் காக்கும்
இமயமே வாழ்க வாழ்க நீ ...

முத்தம்


****

நிலவொழுகும்
ஒரு பொழுதில்
உன் இதழ் தடவி
வழிந்த முத்தம்
வலியை பகிர்ந்து சென்றது ...

எதிர் பார்ப்புகள்
ஏமாற்றங்கள் ஆகும் பொழுது வலிப்பதில்லை
எதற்காகவோ எனும் பொழுது
வலியை தவிர
அது எதையும் தருவதில்லை...

அதற்கு பிறகான
எந்த வார்த்தைகளும்
ரசிப்பதில்லை
உன்னால் அனுப்பப் பட்ட
மேகத் திரள் ஒன்று
என்னுள் மோக துகள் வீசி
மெல்ல நகர்கிறது
அதன் துகள் அனைத்திலும்
விம்பம் ....
நெருப்பென எனை சுடுகிறது

வழிகின்ற நீர் துளி ஒன்று
வாஞ்சையோடு சொன்னது
நான் இருக்கிறேன்
உனக்கே உனக்காய் ...

பரிதவிப்பு..


****
ஊன் தடவும்
மெல்லிய தென்றலில்
உன் சுகம் தேடி
சலிக்கிறது எண்ணப் பறவை ..

இருதயத்தில் கருக்கொள்ளும்
எண்ணற்ற ஆசைக் குழந்தை
உதடுகளில்
குறை மாதக் குழந்தையென
பிறப்பெடுத்து
பெரிதும் தவிக்கிறது
அதன் குறை களைந்து
நிறை பகிர ...

பிரிய முடியாத குறை நிமிடங்கள்
பகிர முடியாத ஒன்றை
தினம் சுமக்கிறது
பரிச்சயமான
பாதசுவடுகளின்
பள்ளங்களில்
வீழ்ந்து அமிழ்கிறது
ஒற்றை ரோஜா இதழ்கள் ..

உன் சிரிப்பில் சிக்கிவிடும்
சிறு சிந்தனை நரம்புகள் எங்கும்
மோகத்தை
நிரப்பி வழிகிறது உன் புன்னகை ...
கடந்துவிட துடிக்கும்
கால்கள் இரண்டை
கட்டிக் கொள்கிறாய்
சிறு குழந்தை என ...
காணாமல் போய்விடுகிறது
எண்ணங்கள் ...

சிதறிய முத்துக்களை
எடுத்து வைக்க
எத்தணிக்கும்
சிப்பிக்கு தெரியாது
சிப்பிக்குள் முத்தல்ல
சிப்பிக்குள் வைரம் ஒன்று
தெரியாமல் குடி கொண்டது ...

நீளும் கைகளுக்குள்
நெருங்கும் உன் மனது
உதடுகளை கொண்டு
கடிவாளம் இடுகிறது
உன்னதமான உறவொன்றை சொல்லி
உள்ளத்தின் தவிப்புகள்
உடைப்பெடுக்கு முன்
உறங்கி விடு
விடிவதற்குள்
ஏதாவது ஆகலாம் ...

அழுக்கான அழகிய தேவதைகள்...




வறுமைகள் பிரசவித்த
அழகிய பதுமைகள்
சாம்பல் படிந்த
கரிய வைரங்கள்
வந்ததின் காரணம் தெரியாமல்
வாழ்வதின் கட்டாயம் புரியாமல்
வாழப்போவதின் நோக்கம் தெரியாமல் ...

அழகிய பூக்கள் என்றும்
மலர் மொக்குகளில் மட்டும்
மலர்வது இல்லையோ
மண்ணிலும் புழுதியிலும்
புரண்டு
புழுதி துளைந்து
மலர்கிறது இங்கு ...

இறைவனின் இருதயமற்ற
சிருஷ்டியில் பிறந்த
அழுக்கான அழகிய தேவதைகள்
பிரம்மன் உதறிய
தூரிகைத் திவலையில்
கருக் கொண்ட
காயமிதுவோ ...?

ஒருவேளை பசி நீங்க
முந்தானை இலை விரித்து
பெண்மை படைத்த
மோக விருந்தில்
துப்பிய எச்சில் துளியா ... ?

அன்றில்
அமாவாசை இரவுகளில்
வானக் கூரையை
வீடாக கொண்டு
தன்னை முழுமையாய் கொடுத்த
ஏழை தாய் சுமந்த
புகை படிந்த பவுர்ணமியோ ?

இல்லை
உற்றாரும் சுற்றாரும்
உதறி விட்ட
எதிர் கால சூரியனோ ...?

சிலவேளை
காலமெனும் அரக்கனின்
காவலர்கள் பிடியில் சிக்கி
ஆதரவற்ற நிலையில் நிற்கும்
அப்துல் கலாமின்
கனவுக் குழந்தையோ ... ?

உணவாக்கும் இருகையில்
ஒரு கை உனக்காக நீளாதோ ?
உடன் பார்க்கும் பல
மனிதர்களில்
மனிதம் ஒருவரிடமாவது வாழாதோ ?

குழந்தாய்
பிச்சை புகாதே
உன் கச்சை தளரினும் ....
எச்சை என உன்னை
கொச்சைப் படுத்தியவர்க்கெல்லாம்
வைரத்தின் வாழ்வு தனை
வாழ்ந்து காட்டி விடு ..

குழந்தையும் இறைவனும் ஒன்றாம்
அதனால்தான்
இரண்டுமே இன்று தெருவில்
எனினும்
அருமை தெரியாதவர்களால்
இவர்கள் பெருமை
என்றுமே இழப்பதில்லை ..
கூட்டுப் புழுவான வாழ்க்கை களைந்து
வண்ணத்துப் பூச்சியென
வட்டமிடும் உங்கள்
சுய வெளிப்பாட்டுக்காய்
காத்திருப்பது
கதிரவன் மட்டுமல்ல
காலமும் தான் ...

Wednesday, October 16, 2013

நீர்க்குமிழி வாழ்க்கை




ஒவ்வொரு நிமிடத்தையும்
உனக்கானதாக
ஆக்கிவிடுகிறது உன் நினைவுகள் ...
உன்னால் உதிர்க்கப் படும் புன்னகைகள்
என் உதட்டில் மிச்சம் வைக்கிறது
அதன் எச்சங்களை ..
உன்னால் எழுப்பப்படும் கேள்விகள்
ஓவொன்றும்
என் சேலையின் மாராப்பில்
சிக்கி திமிறுகிறது
சில நிமிட விடுதலைகள் வேண்டி ..

சந்தேகங்களில் சடுதியாக
புகுந்துவிடும் சிந்தனை சிப்பிக்குள்
ஒரு முத்தென உருவாகிறது
உன் மீதான என் அன்பு ...
காலம் காலமாய்
உறைந்துவிட்ட
உறை நிலை அன்பை
செதுக்கி சிற்பம் ஆக்குவதில்
தீவிரமாய் முயல்கிறது
வார்த்தை உளி ...

எழில் குழையும்
குளத்தருகில்
குழல் தளர கொலுவிருந்து
நிழல் படரும்
நினைவுச் சுகம் புணர்ந்து
கருமணி விழியதனை
மடல் படரும் கணப் பொழுதில்
மொட்டொன்று சட்டென்று உதிர்ந்து
நீராடி நிமிர்கையில்
தெறித்த நீர்த்திவலைகள்
எழுதிச் சென்றது
காதல் ஓர் நீர்க்குமிழி வாழ்க்கையென.

கண்ணீர் இல்லாமல்



என் அனைத்திலும்
அடங்கிவிட்ட உன்னுள்
ஆத்மாவாகிவிட்ட என்
சுயங்களை
சுண்டி இழுக்கும்
நினைவுக் கரங்களின் பிடிகளில்
குழையும்
உன் ஸ்பரிச ரேகைகளின்
உஸ்னம்
உன் புன்னகை கீற்றுக்களால்
குளிர்ந்து விடுகிறது இப்பொழுதெல்லாம்

அடிக்கடி
என் உணர்வலைகளை
உருவகப் படுத்தி பார்க்கின்றேன்
அதில் உருவாகும் நீ
ஏனோ எனக்கு வலியை கொடுப்பதில்லை
மெலிதான உன் புன்னகையில்
மௌனித்துவிடும்
முணு முணுப்புகள்
முத்துக்களை பூக்க வைக்கிறது
முரட்டுத் தனமான
உதடுகளில் .

கடந்து சொல்லும் தென்றல்
ஏனோ கனல் அள்ளி தெளிப்பதில்லை
காதில் கலகலத்து சிரிக்கிறது
உன் சிரிப்புகளை
சிறிது களவாடி இருப்பதனால் ..

இரவினை உருக்கும்
வெள்ளி நிலவின்
ஒளிக்கீற்றும்
ஒன்றும் செய்வதில்லை
உன் முகம் கொண்டு
எனை பார்ப்பதனால் ...


ஒன்று மட்டும் சொல்லிவிட்டு செல்
உன் தேவை எனக்கு இல்லையா
இல்லை
உன்னைப் போல் ஒரு நிழல்
தீண்ட எனக்கு சம்மதமா ?
ஏனெனில்
உன் காந்தப் பார்வையை
தொலைத்த கணம் முதல்
நேற்றுவரை
கலங்கி தவித்த கண்கள்
இப்பொழுதெல்லாம்
முன்னைப்போல்
கண்ணீரைத் தருவதில்லை ..

Monday, October 7, 2013

"தேவதைகள் மண்ணில் பிறகின்றனர்"




வான் பிளந்து
வர்ண வால் நிலவு
வடிவுகொண்டு
வந்து வாஞ்சை கொள்ளுதடி ..

சின்ன சின்ன குறும்புகள்
சிலிர்த்து பூக்கும்
புன்னகை பூக்களில்
தடுமாறி சிதறும் முத்துக்கள்
ஒவொன்றாக கோர்த்தெடுத்து
கொள்ளை கொண்ட மனதில்
கொலுவிருக்கும் உனக்கு
அலங்கரித்து மகிழ்கிறது மனது ...

இறக்கை இல்லாத தேவதை
என் இயல்போடு இணைந்திட்ட பூவை
வளைந்தாடும் சரிந்தாடும்
நுழைந்தாடும் வண்ண நிலவு

யார் சொன்னது
தேவதைகள் மண்ணில் பிறப்பதில்லைஎன்று
தேன்மதுர தமிழ் குழைந்து
தேன் ஒழுகும் வார்த்தைகளில்
நீ பேசும் வார்த்தைகள் அனைத்தும்
தேவ மொழியாம் தேவதையே .